بلندین

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ] (اِ) چوب بالایین در خانه. (برهان) (آنندراج). || چهارچوب در خانه. (برهان). پیرامن در بود و به زمان ما چهارچوب خوانند. (لغت فرس اسدی). پیرامن در. (صحاح الفرس) (اوبهی) (شرفنامهء منیری). آستانه :
در او افراشته درهای سیمین
جواهرها نشانده در بلندین.شاکر بخاری.
سعادت همچو دولت پادشه را
بود دایم ملازم بر بلندین.
معیار جمالی (از فرهنگ فارسی معین).
بَلَند. پلندین.