«لغت نامه دهخدا»
[بُ لَ دَ] (مص جعلی) توقف کردن. لنگیدن. (ناظم الاطباء). این کلمه با دو معنی فوق آمده است، اما ظاهراً همان مصدر لنگیدن است که با باء تأکید آمده است. رجوع به لنگیدن شود.