«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) شهریست [ به هندوستان ] بر جانب راه نهاده بر سر کوهی و آبی اندر میان آن و شهر جلوت همی گذرد و اندر وی بتخانه هاست و از او نیشکر و گاو و گوسفند خیزد. (حدود العالم).