«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (ع مص) درماندن و مانده گردیدن. (منتهی الارب). درمانده و عاجز شدن. (از اقرب الموارد). مانده شدن. (تاج المصادر بیهقی). || رفتن آب و خشک گردیدن. (منتهی الارب). خشک شدن خاک نمگن. (تاج المصادر بیهقی). بَلح. (از اقرب الموارد). رجوع به بلح شود. || وافی نشدن زینهاری. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).