بلوط الملک

«لغت نامه دهخدا»

[بَلْ لو طُلْ مَ لِ] (ع اِ مرکب) جوز، و گویند شاه بلوط. (از اقرب الموارد). شاه بلوط و گویند گردکان. (الفاظ الادویه). شاه بلوط. (اختیارات بدیعی) (تحفهء حکیم مؤمن) (مخزن الادویه). جوز، و برخی آن را شاه بلوط دانند. و برخی بلوط الملک را به بلوط الحی و بلوط الذکر تعریف کرده اند. (از تذکرهء داود ضریر انطاکی).
- بلوط الملک الازل؛ به یونانی کمادریوس است. (از اختیارات بدیعی).