بلوط چوب پنبه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ طِ پَمْ بَ / بِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) بلوط پیوسته سبزی که در اقلیم مدیترانه ای میروید. قسمت خارجی نرم پوست آن بنام چوب پنبه برای در شیشه و طبقات محافظ اشیاء صنعتی بکار میرود. (از دایره المعارف فارسی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر