بلوقیا

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) یکی از دو تن کسانی بود که طبق داستانها به محل دفن جسد سلیمان نبی رسیدند. و آن دیگری عفان بود که چون خواست انگشتری سلیمان را از دست او برون کند، آتش گرفت و درگذشت و بلوقیا بازگشت. راجع به داستان بلوقیا رجوع به ترجمهء بلعمی (تاریخ بلعمی) نسخهء خطی، ص 121 و نیز به مجمل التواریخ والقصص ص435 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر