بلونک

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ] (اِ) شمشیر چوبین. (برهان) (شرفنامهء منیری) (مجمع الفرس). بلوندک. بلونه. رجوع به بلوندک و بلونه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر