بلیت کشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لی یَ کَ / کِ دَ](مص مرکب) رنج دیدن. سختی کشیدن. تحمل آزار و ستم :
خاصان حق همیشه بلیت کشیده اند
هم بیشتر عنایت و هم بیشتر عنا.سعدی.
و رجوع به بلیت و بلیه شود.