بلیسانه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ / نِ] (ق مرکب) بلیس مانند. ابلیس مانند. ابلیسانه :
آن امیر از حال بنده بی خبر
که نبودش جز بلیسانه نظر.مولوی.