«لغت نامه دهخدا»
[بُ لَ] (اِخ) اسبی بود که از همه اسبان سبقت بردی و با این وصف بدنام بود. در مثل است یجری بلیق و یُذم بلیق؛ یعنی بلیق سبقت می گیرد و نکوهش او میکنند، و آن را در حق کسی گویند که احسان کند و مردم او را به بدی یاد نمایند. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).