بنات اعنق

«لغت نامه دهخدا»

[بَ تُ اَ نَ] (ع اِ مرکب)دختران کشتکار توانگر. (منتهی الارب). گویند اعنق دهقانی بسیارمال بوده است. (لسان العرب). || اسبان منسوب به سوی اعنق. (منتهی الارب). گویند اعنق نام اسبی است. (لسان العرب). فحلی است از خیل عرب و بنات اعنق بدان منسوب است. (لسان العرب).