«لغت نامه دهخدا»
[بَ تُ طَ بَ] (ع اِ مرکب)سنگ پشتان. چلپاسه ها. (از المرصع). || ماران، چون که مانند طبق گرد خود چنبر می زنند. || داهیه. (از المرصع).