بنان تبان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نِ تَبْ با] (اِخ) از کسانی است که آیهء «تنزل علی کل افّاک اثیم» (قرآن 26/222). در شأن او بوده است. رجوع به تنقیح المقال مامقانی ج 1 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر