بنزونفتل

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ تُ] (اِ) یا بنزوآت دونفتل بتا(1). گرد سفیدرنگ متبلوری بدون مزه و بو است و اغلب بصورت سوزنهای بی رنگ متبلور میشود. در 110 درجه ذوب میشود و در آب غیرمحلول است ولی در 275 قسمت الکل و 4/3 قسمت کلروفرم حل میشود. (کارآموزی داروسازی ص159).
(1) - Benzoate de naphtol b.