«لغت نامه دهخدا»
[بَ نَ سَ] (اِ) نوعی از جوهر موسوم به بنفش و آن سیاهی است که به سرخی زند. پرطاوسی با کمی کبودی. سرمه ای است که در آب ریزهء چشم و تاریکی آن سود دارد. (یادداشت بخط مؤلف). || بگفتهء بعضی از گوهرشناسان، لونی است در یاقوت میانهء ارجوانی و لحمی. (یادداشت بخط مؤلف).