«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (اِ) پوست بیخ ام غیلان باشد و آن درختی است صحرایی در ولایت مصر. (برهان) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). اسم فارسی قنب است و به هندی خار مغیلان نامند. (تحفهء حکیم مؤمن). مانند قشوری است که از بیخ ام غیلان خیزد و از یمن آرند و در طب بکار است. (یادداشت بخط مؤلف).