بنمین

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ) بلغت زند و پازند پسر دختر است. و بجای تحتانی فوقانی هم بنظر آمده والله اعلم. (برهان) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). هزوارش بنمن، پهلوی پوس(1)(پسر). (یوستی، بندهش 90 از حاشیهء برهان چ معین).
(1) - Puc.