«لغت نامه دهخدا»
[بَ زَ] (اِخ) لقب آل مروان است. (حبیب السیر). اولاد بنومروان بن حکم بن ابی العاص الاموی. و زرقاء دختر موهب و جدهء مروان از زناکاران زمان جاهلیت بود و خانوادهء او هم بهمان انتساب او شهرت دارند. (المرصع).