بنوعبدالواد

«لغت نامه دهخدا»

[بَ عَ دُلْ] (اِخ) سلسله ای از سلاطین طلمسان (تلمسان). و ابن خلدون را در تاریخ این سلسله کتابی است بنام بغیه الروّاد فی ذکر الملوک من عبدالواد. و این کتاب را بارژرس کاهن(1) از مستشرقین فرانسه در دو جلد ترجمه و در سال 1904 - 1912 در الجزایر چاپ کرده است. (یادداشت بخط مؤلف).
(1) - Bargers Cahen.