بنونصر

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ] (اِخ) یا بنوالاحمر. سلسلهء مسلمانی که از 629 ه . ق. تا 897 ه . ق. در غرناطه سلطنت کردند. مؤسس این سلسله ابوعبدالله محمد اول ملقب به الغالب بالله است که از ضعف و زوال دولت موحدون استفاده کرده، غرناطه را گرفت (635 ه . ق.). و آنجا را پایتخت خود قرار داد و کمی بعد در صدد ساختن کاخی بر تپهء الحمراء برآمد. معروفترین کسان این سلسله ابوالحجاج یوسف اول است. (از دائره المعارف فارسی). و رجوع به طبقات السلاطین لین پول ص 24، 25، 26 شود.