بنه بستن

«لغت نامه دهخدا»

[بُ نَ / نِ بَ تَ] (مص مرکب)کنایه از کوچ کردن و سفر کردن. (برهان) (انجمن آرا) (رشیدی) (ناظم الاطباء). سفر کردن. (غیاث) (آنندراج) (فرهنگ فارسی معین) :
بنه بست زین کوی هفتاد راه
به هفتم فلک برزده بارگاه.نظامی.