بنی ساج

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) حکامی که از سال 268 تا حدود 318 ه . ق . در آذربایجان حکمرانی کردند. ابوالساج دیوداد که حکمران کوفه و اهواز بود تا سال فوت خود یعنی سنهء 266 ه . ق . این مقام را داشت و پسرش محمد، حاکم حجاز بود ولی در سال 269 ه . ق . والی انبار و در سال 276 ه . ق . حکمران آذربایجان شد و در این حکومت اخیر خود، ارمنستان را هم بسال 285 ه . ق . ضمیمهء حوزهء فرمانفرمایی خویش نمود. در سال 319 ه . ق . حکومت آذربایجان نصیب مفلح یکی از موالیان یوسف شد و سلسلهء بنی ساج رو بضعف رفت و کمی بعد بدست حکام عباسی انقراض یافت. اولین آنها ابوالساج داود و آخرینشان ابوالمسافر الفتح بن محمد است. (از طبقات السلاطین صص113 - 114). رجوع به فرهنگ فارسی معین شود.