«لغت نامه دهخدا»
[بَ شَ بَ] (اِخ) نام قبیله ای از عرب و آن اولاد عبدالمطلب است. وجه تسمیهء آن که موی سرش در وقت ولادت سپید بود و بعضی گویند در آن وقت یک موی سپید بر سر داشته. (آنندراج). نام طایفه ای از اعراب که کلیدداری کعبه به امر پیغمبر با ایشان بوده است. (جهانگیری) : زآن کلیدی که نبی نزد بنی شیبه سپرد بانگ پرّ ملک و زیور حورا بیند.خاقانی.