بنی فاطمه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ طِ مَ] (اِخ) سادات و ذراری سرور کائنات صلوات الله علیه و آله. چه اولاد آن سرور منحصر شد به اولاد فاطمه علیهاالسلام و از سایر بنات آن حضرت اولادی نماند. (ناظم الاطباء) :
خدایا به حق بنی فاطمه
که بر قول ایمان کنم خاتمه.سعدی.