بوابان

«لغت نامه دهخدا»

[بَوْ وا] (اِ) جِ بواب :
ترک احسان خواجه اولیتر
کاحتمال جفای بوابان.سعدی.
و از رؤسای فیوج و فراشان و بوابان بسیار و بیحد بوده اند. (تاریخ قم ص 161).
- بوابان زرین سر؛ دربانهایی که کلاه زرین بر سر دارند. (ناظم الاطباء).