بوارغ

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رِ] (اِ) تخت. (شرفنامهء منیری). تختی است که برای زن حامله موقع وضع حمل درست نمایند. (از شعوری ج 1 ص171). تخت آرامش زنان. (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس).