بوالمثل

«لغت نامه دهخدا»

[بُلْ مَ ثَ] (اِخ) ابوالمثل بخاری :
همی حسد برم و سال و ماه رشک برم
بمرگ بوالمثل و مرگ شاکر و جلاب.
ابوطاهر خسروانی.
رجوع به ابوالمثل شود.