بوتیه

«لغت نامه دهخدا»

[یَ] (اِ)(1) نام گیاهی است از تیرهء پروانه واران(2)، جزو دستهء لوبیاها(3)، که بعضی از گونه هایش بشکل درخت و بعضی بشکل گیاهان بالارونده میباشند. اصلش از هندوستان است. از این گیاه، صمغی قرمزرنگ خارج میشود که در ناخوشیهای جهاز هاضمه و همچنین بعنوان قابض، مورد استعمال دارد. صمغ این گیاه در اثر گزش حشرات تراوش میکند. دانه اش نیز بعنوان ضدکرم های روده مورد استعمال دارد. بالاس. درخت لاک. دهاک. پالاس. پولاس. یالان سج آغاجی. پرک هندی. (فرهنگ فارسی معین).
.(لاتینی)
(1) - Butea Frondosa. .
(فرانسوی) Butee
.
(فرانسوی)
(2) - Legumineuses. .
(فرانسوی)
(3) - Phaseolees