بوجه

«لغت نامه دهخدا»

[بِ وَ هِ] (حرف اضافهء مرکب)(1)بروش. بمنوال. بطور. بطرز: بوجه اتم و اکمل. به این معنی لازم الاضافه است. (فرهنگ فارسی معین). مأخوذ از عربی. بطریق و بروش و بمنوال و بطور و بطرز. (ناظم الاطباء).
(1) - ناظم الاطباء آن را معین فعل دانسته است.