بورمند

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (اِ) گیاهی بغایت خوشبو. (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر