بوریا کوبی

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) کنایه از ضیافتی باشد که در خانهء نو کنند. جشنی که بعد از ساختن خانه و عمارت کنند. (ناظم الاطباء) (برهان) (آنندراج). کنایه از آن است که چون خانهء نو بسازند، مردم را به مهمانی طلبند. (انجمن آرا). عذار. عذیر. عذیره. وکیره. حتیره. مهمانی بنا. ولیمهء بنا. ولیمهء خانهء نو: (یادداشت بخط مؤلف) :
مسجدی هرکه ساخت پا کوبی
کند از ذوق بوریاکوبی.
یحیی شیرازی (از آنندراج).