بوزه خانه

«لغت نامه دهخدا»

[زَ / زِ نَ / نِ] (اِ مرکب) جایی که در آن بوزه سازند. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین) :
گر از بوزه خانه رسد بوزه کم
چو بوزه کف خویش ساید بهم.
ملاطغرا (آنندراج).