بوستانی

«لغت نامه دهخدا»

(ص نسبی) منسوب به بوستان است :
ای سرو بلند بوستانی
در پیش درخت قامتت پست.سعدی.
رجوع به بوستان و بستانی شود. || (اِ) نوعی از شمشیر یمانی است : چهارم آنکه ساده باشد و اندک مایه اثر جو دارد و درازی او سه بدست و چهار انگشت پهنا دارد و گوهر وی بسیاهی زند، آنرا بوستانی خوانند. (نوروزنامهء چ اوستا ص86).