بوسیده

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ] (ن مف) کسی که او را بوسیده باشند. (فرهنگ فارسی معین). || کهنه و فرسوده و مندرس و در اصل ببای فارسی است و به بای عربی شهرت گرفته. (غیاث) (آنندراج). رجوع به پوسیده شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر