بوشی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ شی ی / بو شی ی] (ع ص)درویش بسیارعیال(1). (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
(1) - غیاث اللغات این معنی را در ذیل بوش آورده است.