بوغ

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) دهی است به ترمذ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). دهی است به ترمذ. از آنجا است: ابوعیسی محمد بن عیسی بن سوره بن شداد بوغی. (از وفیات الاعیان ج 2 ص59).