«لغت نامه دهخدا»
[قَ لَ] (نف مرکب) بافندهء دیبای رومی. || که حوادث گوناگون پدید کند. که هر ساعت حادثه ای پدید آرد : ننموده رخ به آینه گردان مهر و ماه نسپرده دل به بوقلمون باف صبح و شام.خاقانی.