«لغت نامه دهخدا»
[قَ] (ع اِ) باران سخت و درشت که دفعهً ببارد. یقال: اصابتنا بوقه. جِ بُوَق. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
