بوک

«لغت نامه دهخدا»

(صوت)(1) بود که و باشد که، در هنگام تمنا اظهار کنند و در عربی عسی و لعل گویند. (آنندراج). مخفف بود که و باشد که، باشد. کلمهء تمنا است و بعربی عسی و لعل گویند. (برهان). کلمهء تمنا که در مقام آرزو استعمال کنند مانند لیت و لعل در تازی ... کلمهء بوک و مگر را در تمنا بسیار استعمال می نمایند. (ناظم الاطباء). بوکه. بود که. کلمهء تمنی. کاشکی. کاش. (فرهنگ فارسی معین) : نقل است که دو بزرگ دین بزیارت او درآمدند هر دو گرسنه بود. با یکدیگر گفتند بوک طعامی بما دهد که طعام او از جایگاه حلال. (تذکره الاولیاء عطار).
چونکه بر بوک است جمله کارها
کار دین اولی کز این یابی رها.مولوی.
تو هم ابن یمین بر این میباش
مگذران عمر خود به بوک و به کاش.
ابن یمین (از آنندراج).
|| مگر که کلمهء استثنا باشد. (برهان) (آنندراج). کلمهء استثناء بمعنی مگر. (ناظم الاطباء). شاید دیگر. (غیاث). کلمهء استثناء. مگر(2). (فرهنگ فارسی معین) : عجب در مثال دنیاوی به احتمال خود را در خطر می اندازی که بوک در آخرتی چرا نمی یاری انداخت که بوک. (کتاب المعارف). رجوع به بوک و مگر شود. || (اِ) امید. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - در فرهنگ فارسی معین «صوت» معرفی شده است.
(2) - در فرهنگ فارسی معین این معنی قید معرفی شده است.