بوی جهودان

«لغت نامه دهخدا»

[یِ جُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) درختی است و نام دیگر آن دَوم است و بهندی آنرا کوکل نامند. مقل. (یادداشت بخط مؤلف): فرض؛ بار درخت بوی جهودان تا وقتی که سرخ باشد. دَوم؛ درخت بوی جهودان و بهندی کوکل است. مِسطَح؛ بوریا که از برگ بوی جهودان بافته باشند. (منتهی الارب).
(1) - Hyphaene crimta.