بوی فروشی

«لغت نامه دهخدا»

[فُ] (حامص مرکب) عمل بوی فروش. حنّاطی :
طمع به بوی فروشی برافکن از پی شش
اگر به شش یک گندبغل بباشد بوی.
سوزنی (دیوان خطی کتابخانهء لغت نامه ص 169).