به

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ه ه] (ع مص)(1) خداوند مرتبه و جاه شدن، نزدیک سلطان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
(1) - از باب ضرب و سمع. (ناظم الاطباء).