«لغت نامه دهخدا»
[بَ دُ] (اِخ) نام دو تن از پادشاهان سلسلهء گورکانی هند. اولی بنام قطب الدین محمد که لقب شاه عالم داشت (1118 - 1124 ه . ق .)، و دومی آخرین امپراطور تیموری هند است که بر اثر فشار دولت انگلیس از سلطنت دست کشید و در شورش اهالی هند مداخله کرد و بدستور انگلستان به رانگون تبعید شد و همان جا درگذشت. (1189 - 1279 ه . ق .). رجوع به فرهنگ فارسی معین و دایره المعارف فارسی شود. || نام چند تن از سلاطین هند که در بنگاله و گجرات حکومت کرده اند. رجوع به تاریخ طبقات سلاطین اسلام شود.