«لغت نامه دهخدا»
[بِ وَ نِ مَ] (ع صوت مرکب) که خوب. که بسیار خوب : اگر بار یابمی خود، بها و نعم و اگرنه بازگردم. (تاریخ بیهقی). اگر به آسانی برآید [دندان گاه کشیدن] بها و نعم و اگرنه... (ذخیرهء خوارزمشاهی).