«لغت نامه دهخدا»
[بَ شا هِ سَ] (اِخ)بهرامشاه بن طغرلشاه. نهمین پادشاه (562-575 ه . ق.) از سلسلهء سلاجقهء کرمان. پسر طغرلشاه بعد از پدر در جیرفت کرمان به سلطنت نشست و منازع و معارض برادر خویش ارسلانشاه دوم گردید. اما بواسطهء افراط در شراب بدخوی و بهانه جوی بود و مردم از او وحشت و نفرت داشتند. وی برادر کوچکتر خود ترکانشاه را بسبب آنکه با ارسلانشاه دوم موافقت داشت کشت. خود او در جوانی به بیماری استسقا وفات یافت. (دایره المعارف فارسی).