«لغت نامه دهخدا»
[بَ زا یِ صَ فَ] (اِخ) شاهزادهء عظیم القدر و فرزند ارجمند شاه اسماعیل ماضی صفوی و برادر شاه طهماسب اکبر است که در فتنهء القاص میرزا حکمران همدان بوده است و بخلاف القاص میرزا در ارادت کیشی شاه طهماسب مستقیم بوده. الحاصل ملکزاده با کمال جمال و حسن خط و رویت طبع و در سنهء 955 ه . ق. رحلت کرده است. از اوست: بهرام در این سراچهء پر شر و شور تا کی بحیات خویش باشی مغرور کرده ست در این بادیه صیاد اجل در هر قدمی هزار بهرام بگور. (از مجمع الفصحا ج1 ص19).