بهرای

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ص) بااحتیاط. || سزاوار کار. || مخصوص ریاست کارهای عامه. || با هوش و خیال از روی عقل و احتیاط. (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس). || عاقل و نیک رای. (آنندراج)(1) (از اشتینگاس).
(1) - ظ. مرکب از به (= نیک) + رای (= رأی عربی = تدبیر).