«لغت نامه دهخدا»
[بَ تَ] (مص مرکب) نصیب داشتن. صاحب قسمت بودن : بدو گفت کسری که آباد شهر کدام است و ما زو چه داریم بهر.فردوسی. همه نامداران و گردان شهر هر آنکس که او از خرد داشت بهر. فردوسی.