«لغت نامه دهخدا»
[بَ رَ / رِ وَ] (ص مرکب) بهره ور :هرکه طاعت شعار و دثار خویش کند از ثمرات دنیا و عقبی بهرور گردد. (کلیله و دمنه). و رجوع به بهره ور شود.
